بر اساس منـابع تاریــخــی شـهر آسـک در جنـوب شرقی امــیـدیه کنـونی در نزدیـکـی روستای آسـیـاب واقـع بـوده است . بنـابر گـفـتـه بعضـی مـورخـیـن آسک بر گرفـتـه شده از نـام اشـکـانیـان بوده ولـی با گـذشت زمـان (ش) به (س) تبدیل شده و به نام آسک خوانـده شده است . شـهر قدیمی آسک در زمـان اشـکـانـیـان بنا شده و در زمـان ساسانیان به اوج پیـشرفـت و تـرقـی رسیـد و در زمـان قـبــول اسـلام یـکـی از شـهـر های مـطـرح خوزستان بــوده که در آن روز استـان خوزستان _ استان نـیـمــروز نامـیده می شد . به استناد مدارک مـوجود تاریــخــی در قـدیـم از کـهگـیـلویـه تا نزدیکیهای شهرشوش دانیـال محل سکونت مردمانی بود که آنها را اوکـسیـان می گفتند . ابــودلــف مـورخ و سیـاح درباره شهر آسک می نویسد : " این شهر نخلستانهای زیاد و آبـهای فراوانی دارد و در آن جـا ایـوان بلند بر کنار چشمه ای پرآب که روبروی آن گنبدی به ارتـفاع صـد ذراع قد بر افراشته است و این بنا را به قـبـاد پــدر انـوشـیـروان که در فاصــلـه سالـهای 481 تا 531 م در ایـران حـکـومـت کـرده نسبـت داده انــد" . شـهــر آسـک بـه خـاطـر داشـتـن آتشفشان در روزگار پیشین معـروف بوده بطوری که اکثـر مورخین در این مورد اظهـار نـظـر نمـوده و گـفتـه اند: "خوزسـتـان را در نزدیـک سرحـدات فـارس کوهـی است که پیوسته از آن شعله کشد ". این کوه اکنـون به کوه سوخته معروف و در کنار روستـای خیط زبید درچند کیلومتری امیدیه درکنار جاده اصلی امیدیه به آغـاجـاری واقـع است . تا کـنــون زمان ویــرانــی شهـر آسـک مشخص نگردیـده است .