نخستین زیراندازهای بشری از نی وگیاهانی  که در باتلاق های سفلای بین النهرین می روییده تهیه می شده و بهم بافتن ساقه گیاهان محلی همچنین تولید بافته ای حصیرمانند ، اولین قدم  در دستیابی انسان به شیوه تولید قالی بوده است . امروزه در مناطق مختلف  کشورمان ، هر کجا که دسترسی به درخت خرما ، ساقه گندم ، نی و ترکه باشد می توان از حصیر و سبدبافی نشانه هایی یافت.در استان خوزستان بخصوص در قسمت جنوبی آن و در شهرهای شادگان، آبادان، خرمشهر، سوسنگرد، شوش و اطراف اندیمشک بدلیل وجود مواد اولیه فراوان محصولات زیبای حصیر مانند سفره های گرد ، سبد ، کلاه ، بادبزن ، جارو و گلدان تولید می گردد که در منطقه شادگان و سوسنگرد بیشترین تولیدات را زیراندازهای حصیری ( بوریا ) تشکیل  می دهد. هنرمند حصیرباف بعد ازچیدن برگ های درخت خرما آن را بصورت نوار آورده و در آفتاب خشک و سپس شروع به بافت می کند که در صورت نیاز و بنا به سلیقه افراد برگ ها با رنگهای گیاهی یا شیمیایی قبل از بافت رنگ می شود تا تولیدی زیبا وارد بازار گردد . در سال های اخیر علیرغم رقابت شدید بین تولیدات حصیری و پلاستیکی همچنان مصنوعات حصیری جذابیت های بسیاری برای مصرف کنندگان و خصوصاً جهانگردان خارجی و بازار صادراتی در اروپا و آمریکا دارد.