معبد چغازنبيل از جمله آثار باستاني ايران است كه به ثبت جهاني رسيده. اين منطقه با توجه به چشم انداز طبيعي و محلي اش يونسكو را بيش از پيش براي به ثبت جهاني رساندن ترغيب كرده بود. اما چندي پيش در خبر ها آمده بود، گردشگراني که از اين بناي تاريخي ديدن مي کنند از شدت بوي کود مزارع نيشکر در نزديکي اين بنا به ستوه مي آيند، كه به نظر مي رسد كمي مغرضانه عنوان شده است.به گزارش ، يكي از ساكنان محلي اين منطقه درباره اينكه گاهي عنوان مي شود اين منطقه بوي نامطبوعي مي دهد و سبب شده گردشگران به اين منطقه نيايند؛ توضيح مي دهد: اين حرف درستي نيست چرا كه وقتي به منطقه چغازنبيل وارد مي شويد، به جز بوي خاك، بوي ديگري به مشام نمي رسد و بويي كه عنوان مي شود از شركت هاي توليدي ناشي مي شود كه در مسير معبد قرار دارند و اين بو به محوطه چغازنبيل نمي رسد.   

اگر  سری به موزه ایران باستان بزنید ، در آنجا علاوه بر اشیایی که از تپه‌های باستانی ایذه به دست آمده، مجسمه فلزی (مفرغی) بزرگی نظرتان را جلب خواهد کرد که به مرد اشکانی شهرت دارد. این مجسمه در سال 1312 در حوالی روستایی به نام «شمی» که تقریبا 45 کیلومتر با شهرستان ایذه فاصله دارد، پیدا شد.کاوش‌ها نشان داد که آنجا نیایشگاهی بوده متعلق به دوره اشکانیان یا همان پارت‌ها که مجسمه مرد اشکانی نیز در آن نیایشگاه قرار داشته، اما زمانی که باستان‌شناسان این محل را کشف کردند متوجه آثار تخریب و آتش‌سوزی در این محل شدند.به همین علت مجسمه‌ای که در موزه می‌بینید یک دستش به طور کامل و دست دیگرش از مچ به پایین از بین رفته است. از آنجا که ساسانیان پس از به قدرت رسیدن، سعی کردند اغلب آثار برجای مانده از حکومت پیش از خود یعنی اشکانیان (پارت‌ها) را از میان ببرند، به نظر می‌رسد تخریب نیایشگاه شمی نیز توسط آنان صورت گرفته باشد،

منطقه حفاظت شده كرخه در استان خوزستان بين40/31 عرض شمالي و 25/48 طول شرقي واقع شده است. مساحت آن در 13995 هكتار مي باشد.پوشش گياهي منطقه شامل  گز, پده ,‌جاز و سريم می باشد.از انواع پستانداران  منطقه نیز می توان از گوزن زرد ايراني ,‌گرگ ,‌ روباه , گربه جنگلي , خدنگ ,‌شغال ,‌ كفتار ,‌ تشي ,‌شنگ ,‌گراز و همچنین  انواع پرندگان و جوندگان نام برد.گوزن زرد ایرانی یکی از کمیاب‌ترین گونه‌های گوزن در سرتاسر جهان است. به جرات می‌توان گفت که این گونه را می‌توان تنها در حاشیه دز استان خوزستان یافت.دو نوار باریک حاشیه دز و کرخه باقی‌مانده جنگل‌های 400 هزار ساله بین النهرین هستند. جنگل‌های نمونه حمیدیه در اطراف دزفول از جمله این جنگل‌ها هستند که گونه گوزن زرد ایرانی را در خود جای دادند...

در دهه‌هاي اخير كه زنده‌سازي بافت‌ها و ابنيه كهن در دستور كار جريانات پيش‌روي عمران و توسعه شهري كشور‌هاي جهان قرار گرفته است، با ارائه كاركردهاي فرهنگي و گردشگري در طرح‌زنده سازي اين آثار، سالانه شمار قابل توجهي علاقه‌مند به‌آنها جذب مي‌شوند.بديهي است گردشگران، غذاخوردن در يك رستوران با قدمت چند صد ساله را بيشتر از صرف وقت در بناي نوساز مي‌پسندند و يا اقامت در يك هتل با بنايي تاريخي را به نمونه‌هاي جديد ترجيح مي‌دهند. همين امر سبب شد تا اهداف زنده سازي ابنيه و بافت‌هاي كهن كاملا كاربردي تلقي‌شود تا ضمن رفع هرگونه فرسودگي از چهره آنها، جنبه‌هاي در آمدزايي در حفظ كيفيت كالبدي آنها ارتقاء يابد.

آسیاب های آبی دزفول یکی از آثار ارزشمند تاریخی ، معماری و گردشگری شهرستان دزفول بوده و به شماره ۳۹۸۴ در ردیف آثار ملی به ثبت رسیده اند . آنچه امروز به عنوان آسیاب های آبی شناخته می شود ، مجموعه ای است از سازه های آبی که در گذشته به عنوان بند و آسیاب استفاده می شده است.این مجموعه در ارتباط با جریان دایمی رود دز و با توجه به بررسی هایی که بر روی نمونه هایی از مصالح این آسیاب ها انجام شده ، همزمان با شکل گیری هسته ساسانی شهر در بستر رودخانه ساخته شده و در دوره های بعدی توسعه شهر، به فراخور نیاز ساکنین جدید ، توسعه یافته اند. پیشینه تاریخی آسیاب های آبی در ارتباط با سازه پل قدیم دزفول بوده که به دوره ی ساسانیان بر می گردد ولی عمده آثار موجود از آسیاب ها که در سه بخش از رودخانه موجود می باشند به دوره های تاریخی صفویه و قاجاریه بر می گردد...

حمام کرناسیون (موزه مردم شناسی) که به شماره ۸۴۷۷ در ردیف آثار ملی ایران به ثبت رسیده ، یکی از بناهای زیبای معماری دوره قاجاریه در دزفول در مرکز محله کرناسیون در شمالی ترین قسمت بافت قدیم قرار گرفته است.مرمت این بنا از سال ۸۲ آغاز شد و در سال ۱۳۸۵ به موزه مردم شناسی دزفول تبدیل گردید.در این موزه انواع آداب و رسوم و مشاغل سنتی دزفول به نمایش گذاشته شده است. همچنین در قسمت گرمخانه آثار فلزی دیدنی و دست نوشته هایی از شخصیت های دزفول قرار گرفته است.از ویژگیهای انحصاری این بنا که آن را حائز اهمیت فراوان نموده قرارگیری در میان مجموعه ای از بناهای با ارزش شامل خانه های قدیمی بزرگ، مسجد و همچنین مقبره یکی شعرا و عرفای بزرگ دزفول به نام سید عبداله داعی می باشد.این بنا با مساحتی حدود ۸۸۰ متر مربع دارای سردری کوچک و زیبا با تزئینات ساده آجرکاری می باشد .