جشن های  ملی که در ایران بر گزار می شود دارای ریشه تاریخی ایرانی هستند و از دوران باستان تا به امروز رسیده‌اند. برخی از این جشن‌ها کم‌وبیش زنده هستند. جشن‌های زنده به جشن‌هایی اطلاق می‌شود که بنا به سنت تاریخی در میان مردم رایج است (مانند جشن نوروز). جشن‌های فراموش‌شده به جشن‌هایی اطلاق می‌شود که بنا به سنت تاریخی برگزار نمی‌شوند (مانند جشن بهاربد)، اما ممکن است کوشش‌هایی برای احیای آنها برخی از آنها رواج داشته باشد (مانند جشن اسفندگان). شکل تاریخی برگزاری جشن‌ها (چنانکه در متون و منابع آمده است) با شکل فعلی و رایج برگزاری هر جشن، دو موضوع متفاوت است که همواره شبیه یکدیگر نیستند. شمار جشن‌های ایرانی بسیار بیشتر از تعداد متداولِ شناخته شده فعلی آن است.

 آیین باران  خواهی  در میان اقوام و ملل گوناگون رایج است.در حوزه فرهنگ و تمدن ایرانی نیز این آیین به شیوه های متفاوتی اجرا می شده است.در فرهنگ خوزستان نیز می توانیم نشانه هایی از بر گزاری این آیین را پیدا کنیم.دراین خصوص 2 مقاله در یکی از ُکتب موجود در کتابخانه یافتم که می توانید آن را دانلود نمایید.در بخشی از این گزارشها آمده است"مراسم طلب باران در یا به زبان محلی آن روستا(روستای استل در 15 کیلومتری واقع در غرب ی باغملک  ) ،"هارونکی"تا زمانی اجرا می شد که باران به موقع و به انداز کافی نمی بارید و مردم به خصوص کشاورزان برای این مو ضوع بسیار ناراحت بودند.زمان انجام مراسم،شب و پس از صرف شام شروع می شد.....چند نفر ابتدا به خانه  شخصی می رفتند که باید در انجام مراسم نقش اول را ایفا می نمود  و آن شخص را به شکل خاصی گریم می نمودند.گریم تقریبا به این شکل بود که به وسیله پشم یا پنبه ،ریش و سبیل بلندی برای او درست می کردنددو کلاه نمدی دو طرف سر آن شخص طوری قرار می دادند که کله آن شخص به شکل "خرس" در می آمد.سپس یک  زنگوله بزرگ را که صدای بم و بلندی داشت به یک چوب می بستند و به عنوان ِ مرکب بین دو پای شخص می بستند...."بیشتر از این را از لینک زیر دریافت نمایید:

دو گزارش از آیین باران خواهی در خوزستان - ژیلا زنگنه

نوشته وابسته:

هواشناسي سنتي، زمستان و تمناي باران در ايذه (خوزستان)

ايل بختياري را بايد به عنوان يك ميراث انساني براي هميشه تاريخ به ثبت جهاني رساند زيرا تمامي جزييات قومي و نژادي اين ايل بزرگ و اصل ايراني براي به وجود آوردن يك تمدن ريشه دار كافي است. تمدن ايران در درون خود از خرده تمدن ها و  خرده فرهنگ هاي عميقي برخوردار است كه متاسفانه تا به امروز مورد توجه شايسته اي قرار نگرفته است.مفاهيم زندگي در ايل بختياري نسبت به ديگر اجتماعات انساني و حتي ديگر ساختارهاي عشايري بسيار متفاوت است. اگرچه طي دهه هاي اخير به علت يكجانشين كردن ايلات مختلف و كوچ با وسايل نقليه موتوري دستخوش تغييرات فراواني قرار گرفته اما اصالت فرهنگي اين طايفه بزرگ آنقدر محكم و پايدار است كه بشود در ميان هزاران خرده فرهنگ و تمدن ديگر آن را تمييز و تشخيص داد....

ماه مبارک رمضان همواره در کشورمان و در ميان اقوام هم‌ میهن‌مان با آيین‌های مختلف برگزار می‌شود. عرب‌های ایران در سایر شهرستان‌ها و به خصوص در خوزستان آيین خاصی دارند. مردم عرب خوزستان جدای از تبریکات حلول ماه مبارک رمضان و آيین "گرگیعان" در شب پانزدهم رمضان در روزهای پایانی نیز برخوردار از آدابي زیبا و سنتی هستند.از جمله‌ این مراسم سنتی می‌توان به روزهای پایانی ماه مبارک رمضان اشاره کرد. دو روز پایانی ماه رمضان در بین مردم عرب‌ خوزستان اسامی خاصی دارند. مردم عرب‌ خوزستان دو روز قبل از عید را "ام الوسخ" و یک روز مانده به عید را "ام الحلس" می‌نامند."ام الوسخ" به معنای "روز چرکین" می‌باشد كه در این روز مردم عرب به نظافت خانه‌ها خود می‌پردازند، اجناس جدید برای منزل خریداري می‌کنند و خانه را....