ساعت 11 شب مورّخ 26/8/90 همۀ دوستان در ایستگاه قطار مشهد جمع و آمادۀ عزیمت به استان خوزستان بودند. خوشبختانه قطار بدون تأخیر حرکت کرده و شب خاطره انگیزی را در کناردوستان داشتیم. صبح فردا ساعت 9 صبح صبحانه را به اتّفاق دوستان در رستوران قطار میل کرده و در فضایی بسیار صمیمی و ادبی ضمن حافظ خوانی و تفأل به دیوان خواجۀ شیراز و مشاعره طیّ مسیر کردیم.به همین منوال ناهار و شام طیّ مسیر و در رستوران قطار صرف گردید و دوستان خوبی نیز اعم از رئیس قطار و سایر کارکنان و مهمانداران پیدا کردیم و خاطرات زیبا و به یاد ماندنی در خصوص هموطنان لر شنیدیم و حظ بردیم.خلاصه صبح روز 90/28/8 را در هتل بزرگ اندیمشک در فضایی گرم و صمیمی دیدیم و بعد از صرف صبحانه که با کمک رسانی سرکار خانمها خرّمپور و طالبیان به پرسنل هتل عاقبت تهیّه شد، با تشریف فرمایی سرکار خانم زینی زاده -راهنمای تور- و آقای فیضان -راننده.- بازدیدها شروع گردید.

چونان گیاهی محتاج نور و آب  اولین روز پائیزم را با سفر به سوسن سرخاب آغاز نمودم. روستای سوسن سرخاب از توابع شهرستان اندیکا و در 150 کیلومتری شهرستان مسجدسلیمان قرار دارد.از وجه تسمیه سوسن سرخاب که پرسیدم، سرخاب را برگرفته از سهراب که نام طایفه ساکن در منطقه است گفته اند و سوسنش را نیز به داشتن گل سوسن نسبت داده اند که چندان موجه نیست و نیازمند بررسی است.ساکنین منطقه، چال سیاه را نقطه آغاز شکل گیری سوسن سرخاب می دانند. چال سیاه قسمتی از چشمه است که رنگ آن به سیاهی تمایل دارد که دلیلش می تواند سایه انبوه درختانی باشد که آن را احاطه کرده اند یا به جنس زمین آن بستگی داشته باشد. سوسن سرخاب منطقه ای عشایری، وابسته به دام و محصولات باغی ست.

 خوزستان خاستگاه تمدنهای باستانی ِ بسیار زیادی است.تاریخ این منطقه به 6000 سال پیش باز می گردد و تعداد بیشماری از  بناهای قدیمی، هنگام حفاریهای باستانشناسی، در اینجا کشف گردید.در میان مکانهایی که دیدیم ، یکی از استثنایی ترین و چه بسا کهن ترین آنها ،شوش بود!این شهر در غرب استان خوزستان واقع گردیده است.تمدن عیلام که متعلق به 4000 قبل از میلاد بود ه است،در شوش استقرار داشت......سازمان علمی فرهنگی ملل متحد دستاوردهای  این تمدن را "میراث مشترک بشری" نامیده است.عمده ترین مواریث فرهنگی شوش عبارتند از :کاخ آپادانا،قلعه شوش،بقعه دانیال نبی،هفت تپه،معبد زیگورات چغازنبیل،موزه شوش،شهر ِ شاهی و تپه های باستانی اکرو پولیس.

صابئین یا صابئون ویا صُبّی ها  از اقلیت های دینی در کشورمان هستند که بیشتر در استان خوزستان  و اطراف رود کارون زندگی میکنند .بهمن امسال (89) در قالب یک گروه تحقیقی ازطرف موسسه امام خمینی برای آشنایی با ادیان و فرق زنده در استان خوزستان از جمله صابئین به اهواز رفتم .این اقلیت که خود را صابئین مندایی می خوانند ( مندا به معنای عرفان است و از آنجاکه برخی به صابئین لقب هیاکل پرست و امثال ذلک دادند آنها شناخت خدا و عرفان به پروردگار را صفت اصلی خود می دانند ) در ایران و خصوصا در عراق بیشترین جمعیت را دارند که طبق برآوردهای انجام شده ، در عراق حدود 70هزار  و در ایران کمتر از 25 هزار نفر پیرو دارند.گرچه برخی ، آنان را ستاره پرست و آب پرست و امثال آن دانسته و خلاصه از کفر و شرک آنان صحبت می کنند(عوام مردم خوزستان نوعا بر همین باورند) ولی در حقیقت  موحد و اهل کتابند و مقام معظم رهبری هم تحقیق نسبتا جامعی در این زمینه داشته اند که همین امر موجب ارادت صبّی های اهواز به ایشان هم شده است. همچنین قرآن مجید سه بار ازآنها یاد میکند(بقره/62 – مائده/69 – حج/17).

خوزستان؛استانی زیبا،با طبیعتی شگفت انگیز،دارای آبشارها و کوههای بسیار.این سرزمین را می توان خاستگاه تمدنهای بسیاری در جهان نامید.این نوشته  گزارشی است  در مورد استان خوزستان، اما شوش یکی از بهترین شهرهای این استان از لحاظ ارزش های تاریخی- باستانی و گردشگری است.خوزستان استانی است وسیع در جنوب غربی ایران ،که با عراق هم مرز است.اینجا آب و هوا تقریبا بیشتر اوقات گرم است.بنابر این بهترین زمان بازدید از این استان اوایل فصل بهار است.  در ماه مارس سال گذشته(2006) سفری به این منطقه داشتم.تا قبل از این  هرگز خوزستان را ندیده بودم .در مورد هوای گرمش شنیده بودم اما آنچه باعث شگفتی من شد آن بود که در طول حرکت به سوی مقصد با  صحنه هایی مانند  علف های سر سبز در دو سوی جاده،کوههایی با درختان زیبا ، بادهای خنک و دلپذیر ؛ و درخشندگی  زیبای ِ آفتاب  در کوههای زاگرس( که استان خوزستان را در شمال شرق  محاصره کرده اند )روبرو شدم.